Wydarzenia i Komentarze

Unijna polityka obronna.

Szef NATO zwracał uwagę w Parlamencie Europejskim, że państwa Wspólnoty wydają za mało pieniędzy na uzbrojenie armii. Polityka obronności, zwłaszcza wobec zagrożenia rosyjskiego, jest różna w poszczególnych krajach Unii Europejskiej. W krajach najbliższych Rosji zaniepokojenie jest duże, w krajach południowych problem ten nie istnieje. Na Litwie jest powrót do poboru, poważne obawy przed rosyjską agresją mają Finlandia i Szwecja, które nie są członkami NATO. Armie krajów unijnych są w złym stanie, co widać na przykładzie Niemiec, które z powodu kryzysu znacznie ograniczyły wydatki na obronność. Podobnie jest w Holandii, która całkiem zrezygnowała z broni pancernej. Niemcy cały czas wierzyli w negocjacyjne rozwiązywanie sporów, co pokazuje ich nastawienie pacyfistyczne. Wszystko to oznacza, że szpica NATO, czyli siły szybkiego reagowania w przypadku rosyjskiej agresji, będzie skuteczna tylko wówczas, gdy wesprą ją jednostki amerykańskie. Nawet gdyby powstała armia Unii Europejskiej, to nie byłoby komu jej dowodzić, bo o rozdysponowaniu np. żołnierzy polskich decyduje polski prezydent, niemieckich Bundestag, w każdym kraju inaczej wygląda proces decyzyjny użycia sił zbrojnych. Wymagałoby to również zmiany traktatów i utworzenia zupełnie nowej struktury.

Rozmowa z Bartoszem Wielińskim z „Gazety Wyborczej”, byłym korespondentem w Berlinie.