Publikujemy oświadczenie arcybiskupa w sprawie śmierci królowej Elżbiety II udostępnione na jego stronie internetowej:
Z głębokim smutkiem łączę się z narodem i światem w żałobie po śmierci królowej Elżbiety II. Moje modlitwy są z Królem i Rodziną Królewską. Niech Bóg zbliży się do nich i pocieszy ich w nadchodzących dniach, tygodniach i miesiącach.
Kiedy wspólnie przeżywamy żałobę, wiemy, że tracąc naszą ukochaną Królową, straciliśmy osobę, której niezłomna lojalność, służba i pokora pomogły nam zrozumieć, kim jesteśmy przez dziesięciolecia niezwykłych zmian w naszym świecie, narodzie i społeczeństwie.
Jak głęboko sięga nasz smutek, jeszcze głębsza jest nasza wdzięczność za niezwykłe oddanie Jej Królewskiej Mości, jej królestwom i Wspólnocie Narodów. W czasie wojny i trudności, w okresach niepokojów i zmian, a także w chwilach radości i świętowania, wspierała nas wiara Królowej w to, kim mamy być.
W najciemniejszych dniach pandemii koronawirusa, Królowa mówiła z mocą o świetle, którego żadna ciemność nie jest w stanie przezwyciężyć. Tak jak wcześniej przypomniała nam głęboką prawdę o nas samych – jesteśmy ludźmi nadziei, którzy troszczą się o siebie nawzajem. Nawet gdy zmarła Królowa opłakiwała utratę ukochanego męża, księcia Filipa, po raz kolejny widzieliśmy dowód jej odwagi, odporności i instynktu stawiania potrzeb innych na pierwszym miejscu – wszystko to oznaki głęboko zakorzenionej wiary chrześcijańskiej.
Kiedy wspieramy się nawzajem w obliczu tego wyzwania, nasza wspólna żałoba będzie również dziełem wspólnego wyobrażenia sobie. Modlę się, abyśmy rozpoczęli tę podróż z poczuciem wiary i ufności Jej Królewskiej Mości w przyszłość.
Jako wierna uczennica chrześcijańska, a także Najwyższy Gubernator Kościoła Anglikańskiego, codziennie przeżywała swoją wiarę. Jej zaufanie do Boga i głęboka miłość do Boga były podstawą tego, jak prowadziła swoje życie – godzina po godzinie, dzień po dniu.
W życiu zmarłej królowej zobaczyliśmy, co to znaczy otrzymać dar życia, który otrzymaliśmy od Boga i – poprzez cierpliwą, pokorną, bezinteresowną służbę – dzielić się nim jako darem dla innych.
Królowa znalazła wielką radość i spełnienie w służbie swojemu ludowi i Bogu, „którego służba jest doskonałą wolnością” . Za to, że oddała nam całe swoje życie i pozwoliła, by jej życie służby było narzędziem Bożego pokoju pośród nas, jesteśmy Jej winni ponad miarę dług wdzięczności.
Królowa Elżbieta II pozostawia po sobie naprawdę niezwykłe dziedzictwo: takie, które można znaleźć w niemal każdym zakątku naszego życia narodowego, a także w życiu tak wielu narodów na całym świecie, a zwłaszcza we Wspólnocie.
Byłem dla mnie wielkim przywilejem, że mogłem wielokrotnie spotykać Jej Królewską Mość. Jej jasność myślenia, umiejętność uważnego słuchania, dociekliwy umysł, humor, niezwykła pamięć i niezwykła życzliwość niezmiennie pozostawiały mi świadomość błogosławieństwa, jakim była dla nas wszystkich.
W moich modlitwach w tym czasie składam również podziękowania za małżeństwo Królowej Elżbiety II i księcia Filipa. To był inspirujący przykład chrześcijańskiego małżeństwa – zakorzenionego w przyjaźni, karmionego wspólną wiarą i skierowanego na zewnątrz w służbie innym.
Niech Królowa Elżbieta II spoczywa w pokoju i wzrasta w chwale.
Justin Welby Arcybiskup Canterbury
