Święto Jordanu nosi też miano Teofanii, czyli Objawienia Pańskiego. Od dawien dawna nazywane jest też świętem oświecenia oraz świętem światła.
W dzień święta sprawowana jest Wieczernia i liturgia święta, po niej następuje uroczysta procesja nad brzeg rzeki, która jest symbolicznym Jordanem. Na koniec następuje Wielikaja Agiasma, czyli Wielkie Poświęcenie Wody. Dokonuje się go poprzez trzykrotne zanurzenie krzyża w rzece (w innych miejscowosciach w jeziorze lub morzu). Kiedy woda jest zamarznięta, w krze wycina się przerębel w kształcie krzyża.
W czasie Chrztu Chrystusa zmienia się znaczenie wody: już nie są to śmiercionośne fale potopu, lecz dające zbawienie źródła wody żywej. Poświęconą wodę uczestnicy liturgii zabierają do swoich domów, wierząc w jej właściwości uzdrawiające. Dlatego mimo panującego niekiedy mrozu, wiele osób obmywa nią twarz i ręce. Duchowni, którzy po święcie Jordanu zaczynają odwiedzać domy wiernych, do błogosławieństwa mieszkań używają poświęconej w tym dniu wody.
KAI
