Weryfikacja rosyjskich paraolimpijczyków na igrzyskach we Włoszech

Brak jasnych odpowiedzi ze strony światowych władz sportowych budzi poważne wątpliwości dotyczące sposobu sprawdzania przeszłości wojskowej zawodników dopuszczonych do startów pod neutralną flagą.

Rosyjscy sportowcy maszerują podczas ceremonii otwarcia paraolimpiady

Getty Images

Kwestia udziału rosyjskich zawodników w międzynarodowych zawodach wiąże się z rosnącymi kontrowersjami wokół ich ewentualnego zaangażowania w działania zbrojne na Ukrainie. Z ustaleń dziennikarskich wynika, że organizacje zarządzające sportem osób z niepełnosprawnościami unikają precyzyjnego określenia procedur, jakie miałyby weryfikować służbę wojskową potencjalnych uczestników igrzysk.

Choć wysyłane są oficjalne zapytania w tej sprawie, odpowiedzi często nadchodzą z dużym opóźnieniem i nie zawierają kluczowych informacji o stosowanych kryteriach. Obecnie można jedynie domniemywać, że weryfikacja ogranicza się do analizy biografii pod kątem publicznego popierania wojny w mediach społecznościowych lub w wywiadach telewizyjnych i radiowych.

6 marca szef IPC oświadczył, że rosyjscy żołnierze ranni podczas wojny w Ukrainie będą mogli brać udział w przyszłych igrzyskach paraolimpijskich, a wiele państw tworzy swoje reprezentacje z udziałem wojskowych, dlatego udział rosyjskich sportowców będących żołnierzami "nie… pic.twitter.com/4QAer5FeeZ

— Vot Tak Pl (@vottak_pl) March 9, 2026

Szczególnym punktem sporu jest status sportowców, którzy odnieśli obrażenia podczas czynnej służby w jednostkach bojowych lub formacjach najemnych biorących udział w inwazji. Pojawiają się głosy, że takie osoby nie powinny być uznawane za neutralne ze względu na ich bezpośredni udział w konflikcie, którego skutki prawne i moralne pozostają niewiadomą.

Sytuację komplikuje fakt, że rosyjski sport jest obecnie ściśle powiązany z państwowym systemem rehabilitacji weteranów wojennych. Przedstawiciele komitetu zarządzającego igrzyskami, w tym Craig Spence, podkreślają jednak, że są wyłącznie organizacją sportową i nie posiadają kompetencji do rozstrzygania, który żołnierz dopuścił się naruszeń prawa, pozostawiając tę rolę trybunałom karnym.

Problem ten stanie się jeszcze bardziej widoczny przed nadchodzącymi igrzyskami, na przykład w Mediolanie. Na ten moment żołnierze wracający z frontu nie pojawiają się masowo w rywalizacji o najwyższe cele, ponieważ osiągnięcie poziomu sportowego pozwalającego na start w igrzyskach wymaga czasu. Nie wiadomo jednak, czy w przyszłości listy zawodników będą zawierać informacje o ich wcześniejszej przynależności do struktur wojskowych lub udziale w wojnie. Istnieje obawa, że bez rzetelnej weryfikacji biografii, w tym korzystania z wyników niezależnych śledztw dziennikarskich, proces nadawania statusu neutralnego sportowca pozostanie jedynie fasadowy.

pż