Od edukacji do szerokiej działalności kulturalnej
Stowarzyszenie "Polska Klasa" powstało w 2002 roku jako organizacja skupiona głównie na edukacji polonijnej. Z czasem jednak zakres działalności znacząco się rozszerzył. Obecnie stowarzyszenie organizuje wydarzenia kulturalne, konkursy, koncerty i spotkania integracyjne, promując zarówno polską tradycję, jak i współpracę między narodami.
W kalendarzu organizacji znajdują się obchody polskich świąt narodowych i religijnych – Bożego Narodzenia, Wielkanocy, Dnia Babci i Dziadka czy uroczystości patriotycznych. Ważnym elementem działalności są także wyjazdy do miejsc pamięci związanych z historią Polaków w Uzbekistanie, w tym na cmentarze żołnierzy armii Władysław Anders.
Takie inicjatywy mają nie tylko wymiar historyczny, ale również edukacyjny i integracyjny. Pozwalają młodemu pokoleniu poznawać wspólną historię Polski i Uzbekistanu.
Polska i Uzbekistan – współpraca oparta na relacjach międzyludzkich
Jednym z najważniejszych filarów działalności Stowarzyszenia jest budowanie relacji między Polską a Uzbekistanem poprzez bezpośrednie kontakty społeczne i wymianę młodzieży.
"Polska Klasa" współpracuje z licznymi organizacjami w Polsce, m.in. ze Stowarzyszeniem "Wspólnota Polska" oraz partnerami samorządowymi i edukacyjnymi. Dzięki temu młodzież z Uzbekistanu bierze udział w projektach edukacyjnych i integracyjnych organizowanych w Polsce, takich jak programy polonijne czy obozy młodzieżowe.
Szczególne znaczenie mają inicjatywy umożliwiające młodym ludziom poznawanie współczesnej Polski i budowanie kontaktów z rówieśnikami. Jak podkreśla Elena Kondratenko, uczestnicy takich wyjazdów stają się ambasadorami Uzbekistanu w Polsce, prezentując kulturę swojego kraju i przełamując stereotypy.
Współpraca miast i wymiana kulturowa
Dobrym przykładem rozwijającego się dialogu są kontakty z polskimi miastami i organizacjami społecznymi. W ostatnim czasie Taszkent odwiedziła delegacja z Płocka, wraz z zespołem folklorystycznym „Dzieci Płocka”.
Wspólne warsztaty taneczne, koncerty oraz spotkania młodzieży stały się okazją do prezentacji zarówno polskich tańców narodowych – poloneza czy krakowiaka – jak i kultury uzbeckiej. Tego typu inicjatywy pokazują, że współpraca między krajami nie ogranicza się do polityki czy gospodarki, ale rozwija się przede wszystkim dzięki kontaktom ludzi.
Według Eleny Kondratenko właśnie takie działania mają największą wartość, ponieważ tworzą trwałe więzi i budują wzajemne zainteresowanie kulturą obu narodów.
Elena Kondratenko, prezes Stowarzyszenia " Polska Klasa"
Język polski jako fundament tożsamości
Kluczowym obszarem działalności Stowarzyszenia pozostaje nauka języka polskiego. W Taszkencie działa animator delegowany przez ORPEG, a organizacja otrzymuje z Polski podręczniki i materiały edukacyjne.
Jak podkreśla prezes Stowarzyszenia, zainteresowanie nauką języka jest coraz większe i nie ogranicza się wyłącznie do osób polskiego pochodzenia. Na zajęcia przychodzą również mieszkańcy Uzbekistanu zainteresowani polską kulturą, historią czy możliwością studiowania w Polsce.
Pandemia COVID-19 przyspieszyła także rozwój edukacji zdalnej, co okazało się ogromną szansą dla środowiska polonijnego. Dzięki internetowi możliwe stało się prowadzenie zajęć niezależnie od miejsca zamieszkania uczestników.
Siedziba Stowarzyszenia "Polska Klasa" w Taszkencie
Polskie korzenie odkrywane na nowo
Historia Eleny Kondratenko pokazuje doświadczenie wielu rodzin polonijnych w Azji Centralnej. O swoich polskich korzeniach dowiedziała się dzięki historii dziadka – polskiego oficera, który przez lata funkcjonował formalnie jako Rosjanin.
Dziś kolejne pokolenie jej rodziny wraca do polskości już świadomie. Synowie Eleny Kondratenko studiują na Politechnice Wrocławskiej i wiążą swoją przyszłość z Polską. Dla wielu młodych ludzi z Uzbekistanu edukacja w Polsce staje się nie tylko szansą zawodową, ale także sposobem odbudowy rodzinnej tożsamości.
Dom Przyjaźni – symbol wielokulturowego Uzbekistanu
Siedziba Stowarzyszenia "Polska Klasa" znajduje się w taszkenckim Domu Przyjaźni – wyjątkowej przestrzeni stworzonej z inicjatywy prezydenta Uzbekistanu Szawkata Mirzijojewa. Funkcjonują tam pawilony różnych narodowości i kultur obecnych w kraju.
Polski pawilon prezentuje historię, książki, stroje ludowe i elementy kultury narodowej. To miejsce spotkań, warsztatów i wydarzeń edukacyjnych, ale także symbol oficjalnego uznania dla wielokulturowego charakteru Uzbekistanu.
Jak podkreśla prezes Kondratenko, ważne jest to, że wsparcie dla działalności polonijnej płynie nie tylko z Polski, ale również od władz Uzbekistanu.
Pawilon Polski w Taszkencie
Samarkanda i Toruń – dialog przez naukę
Jednym z najbardziej oryginalnych projektów organizacji było połączenie symboliczne dwóch wielkich postaci nauki: Mikołaja Kopernika i Uług Beka.
Projekt edukacyjny zestawiał historyczne związki między Samarkanda a Toruniem jako ośrodkami nauki i astronomii. Młodzież uczestniczyła w wyjazdach edukacyjnych i przygotowywała prezentacje pokazujące wspólne elementy dziedzictwa obu kultur.
To przykład nowoczesnego podejścia do dialogu między narodami – opartego nie tylko na historii, ale również na wspólnych osiągnięciach cywilizacyjnych.
Przyszłość relacji polsko-uzbeckich
Zdaniem Eleny Kondratenko przyszłość współpracy między Polską a Uzbekistanem rysuje się bardzo obiecująco. Otwarcie Uzbekistanu na świat, rozwój turystyki i edukacji oraz rosnąca mobilność młodego pokolenia tworzą nowe możliwości dla obu krajów.
Coraz więcej Uzbeków interesuje się studiami w Polsce, a coraz więcej Polaków odkrywa Azję Centralną jako kierunek współpracy gospodarczej i kulturowej.
W tym procesie organizacje polonijne, takie jak Stowarzyszenie "Polska Klasa", odgrywają szczególną rolę – są nie tylko strażnikami pamięci i języka, ale także żywym pomostem między społeczeństwami Polski i Uzbekistanu.
Z Eleną Kondratenko, prezes Stowarzyszenia "Polska Klasa" w Taszkencie, rozmawiały Halina Ostas i Irina Zawisza. Zapraszamy do wysłuchania całej załączonej rozmowy.