Ignacy Karpowicz urodził się w 1976 roku w Białymstoku. Ukończył Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, zajmował się iberystyką i afrykanistyką. Był także tłumaczem literatury z języków angielskiego, hiszpańskiego i amharskiego.
Zadebiutował w 2006 roku powieścią "Niehalo", która przyniosła mu nominację do Paszportów "Polityki". Rok później opublikował "Cud", a kolejne książki ugruntowały jego pozycję w polskiej prozie. "Gesty" znalazły się w finale Nagrody Literackiej Nike w 2009 roku, natomiast wydane w 2010 roku "Balladyny i romanse" przyniosły mu Paszport "Polityki" i trafiły do finału Nike.
"Wychodził poza utarte sposoby opowiadania o relacjach"
– Zapamiętam przede wszystkim jego poczucie humoru. Był człowiekiem bardzo wszechstronnym. Tłumaczem, podróżnikiem, pisarzem mocno związanym z Podlasiem. Już od początku jego twórczość wyróżniała się ironią, takim bocznym, przenikliwym spojrzeniem na rzeczywistość – wspomina w Dwójce Justyna Sobolewska, krytyczka literacka.
– Ignacy Karpowicz był pisarzem ekscentrycznym, a takich pisarzy literatura potrzebuje. Był też pisarzem odważnym – łączył bardzo różne tematy i formy, wychodził poza utarte sposoby opowiadania o relacjach, obyczajowości i współczesności – podkreślała.
Posłuchaj wspomnień w audycji "Wybieram Dwójkę" >>>
Pięciokrotnie wyróżniony Literacką Nagrodą Nike
Ignacy Karpowicz był ceniony za oryginalny język, erudycję i umiejętność łączenia współczesności z historią, mitologią i refleksją nad tożsamością.
Do jego najważniejszych książek należą m.in. "Ości", finalistka Nike i laureatka nagrody czytelników oraz "Sońka", uznawana za jedną z najważniejszych polskich powieści ostatnich lat i również nominowana do Nagrody Literackiej Nike.
***
oł/zch
