Krystyna Budnicka urodziła się 8 maja 1932 roku w Warszawie jako Hena Kuczer. Była najmłodszą córką stolarza Josefa Lejzora Kuczera i Cyrli z d. Bzura. Miała siedmioro rodzeństwa: Izaaka (właściciela czytelni "Parnas"), Barucha, Szaję, Rafała, Perlę, Chaima oraz Jehudę.
Rodzina mieszkała w Warszawie przy ul. Muranowskiej 1. Jesienią 1940 roku znaleźli się w getcie. Od stycznia 1943 roku przez kilka miesięcy ukrywali się w bunkrze w piwnicy budynku przy ul. Miłej. Krystyna była tam jedynym dzieckiem. Po wykryciu bunkra przez Niemców Hena straciła rodziców, a rodzeństwo się rozdzieliło. Podczas ucieczki z bunkra, w którym zostali rodzice z siostrą Polą, wyszła na zewnątrz z bratem Jehudą.
Po upadku Powstania Warszawskiego znalazła się w sierocińcu prowadzonym przez siostry szarytki. Przeżyła wojnę jako jedyna z całej rodziny.
Krystyna Budnicka. Świadectwo ocalałej z getta warszawskiego
Od 1945 roku pracowała w Gimnazjum Sióstr Nazaretanek i studiowała pedagogikę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i w Instytucie Pedagogiki Specjalnej. Jest działaczką Stowarzyszenia Dzieci Holokaustu. W 2018 roku otrzymała tytuł Honorowej Obywatelki miasta stołecznego Warszawy.
Osoby, które pamiętają tamte czasy i je przeżyły, odchodzą. Zostaje tylko pamięć. To ją należy pielęgnować, bo jeśli zabraknie pamięci, kto przypomni o bohaterach tamtych dni i o tych, którzy zginęli za wolność?
>>> Odcinek 1: Wspomnienia z dzieciństwa
>>> Odcinek 2: Czy bunkier uchroni przed zagładą w getcie?
>>> Odcinek 3: Ukryci po aryjskiej stronie
***
Do wysłuchania cyklu "Zapiski ze współczesności" zapraszaliśmy od poniedziałku do piątku (20-24.04) o godz. 12.45. Audycję przygotowała Joanna Bogusławska.
