Згодна з апытаннем, праведзеным па замове фонду «Dobre Współrodzicielstwo», больш за 67% рэспандэнтаў падзяляюць гэты пункт гледжання. Толькі 5,5 працэнта лічаць, што пачарговая апека не карысная.
Вынікі апытання, апублікаваныя ў «Rzeczpospolita», паказваюць, што ажно 81,2% палякаў лічаць ізаляцыю дзяцей значнай сацыяльнай праблемай.
Суды сапраўды сталі часцей прымаць рашэнні аб пачарговай апецы, калі дзіця адзін тыдзень жыве з бацькам, а наступны — з маці. Перавагі такой дамоўленасці ўключаюць пастаянны кантакт з дзіцем, бацькоўскую сувязь, адсутнасць кантактаў толькі ў выхадныя дні і, для некаторых, адсутнасць абавязку выплаты аліментаў.
Праблема ў тым, што такая дамоўленасць не абавязкова з'яўляецца найлепшай для дзіцяці, і да яе не варта заўсёды імкнуцца любой цаной, піша публіцыстка выдання «Rzeczpospolita» Яанна Цвек-Свідэцка. Акрамя відавочных фактараў, такіх як бацька-гвалтаўнік, існуе таксама праблема пастаяннай змены месца жыхарства дзіцяці. У ідэальным свеце было б лепш, каб дзіця мела пастаяннае месца жыхарства, у якое павінны пераехаць бацькі. Але гэта звычайна па-за фінансавымі магчымасцямі большасці пар.
Але ці сапраўды дзіця заўсёды шчаслівае, калі ў яго ёсць два месцы жыхарства, але няма пастаяннага? А калі яны жывуць па розных, зменлівых правілах у розных дамах? Некаторыя бацькі здольныя пераадолець спрэчкі з былым партнёрам і добра арганізаваць такі догляд. Але не ўсім гэта ўдаецца. Гэта можа прымусіць дзіця адчуваць сябе закладнікам чужога графіка.
Яанна Цвек-Свідэцка піша, што дзяцей не заўсёды пытаюцца пра іх згоду на такое пагадненне, нават калі гаворка ідзе пра падлеткаў. Калі амаль дарослы чалавек адмаўляецца пераязджаць з аднаго дома ў іншы, у крайніх выпадках можа ўмяшацца паліцыя і сістэма правасуддзя, і пачынаецца дыскусія аб адчужэнні бацькоў і яго магчымай крыміналізацыі. Ці заўсёды і безумоўна гэта крокі на карысць дзіцяці, ці гэта больш звязана з амбіцыямі бацькоў і нявырашанымі канфліктамі з мінулага? — задаецца пытаннем «Rzeczpospolita».
ав