Wolność sumienia, czyli herezja nowoczesności? 

Był czas, gdy wolność sumienia nazywano „szalonym pomysłem”, a prawo do publicznego wyznawania przekonań – drogą do moralnej anarchii. Kościół bronił prawdy, ale robił to językiem twardych potępień i ostrych zakazów. Jak doszło do tego, że dziś wolność religijna stała się jednym z fundamentów katolickiego nauczania?

zdj

Foto: Nastyaofly/Shutterstock

W tej rozmowie cofamy się do XIX wieku, kiedy papieże wprost potępiali ideę wolności sumienia, widząc w niej zagrożenie dla wiary, porządku społecznego i samego Kościoła. Przywołujemy mocne cytaty z dokumentów, w których wolność nazywano „zgubną” i „szaloną”, i zestawiamy je z przełomem Soboru Watykańskiego II. Rozmowa pokazuje, że Dignitatis humanae nie była prostą korektą języka, lecz głęboką zmianą sposobu myślenia o osobie, prawdzie i relacji Kościoła do państwa. To opowieść o napięciu między troską o prawdę a szacunkiem dla sumienia, o historycznych lękach i dojrzewaniu teologii do świata pluralizmu. Bez uproszczeń, bez triumfalizmu, z uwagą na dramaty i konsekwencje obu postaw.

Gość audycji - ks. prof. Antoni Nadbrzeżny współautor książki „Dignitas hamanae. Sobór Watykański II o wolności religijnej”.

Posłuchaj

14:47 PR2 (PCM)_20260111073035.mp3 lumen

 

***

Tytuł audycji: "Lumen"

Prowadzący: Jan Pniewski

Godzina emisji: 7:45